Η Γάτα και η Αλεπού

Μια φορά, η Γάτα και η Αλεπού περπατάγανε μαζί. Όπως πηγαίνανε όλο και κάτι έβρισκαν στον δρόμο τους και τσιμπολογούσανε. Ένα ποντικάκι εδώ, μία κοτούλα παρακάτω, τέτοια πράγματα. Καθώς πηγαίνανε όμως, σιγά σιγά μία διαφωνία ξεκίνησε. Και όπως γίνεται πάντα μεταξύ καλών φίλων, τα πράγματα άρχισαν και έγιναν προσωπικά.

“Ώστε νομίζεις ότι είσαι και πολύ έξυπνη, ε;” είπε η Αλεπού. “Και ότι ξέρεις περισσότερα από εμένα. Ξέρεις πόσα κόλπα ξέρω εγώ;”

”Βασικά, θα έλεγα ότι εγώ ξέρω ένα μόνο κόλπο το οποίο όμως πρέπει να αξίζει όσο χίλια από τα δικά σου!”, απάντησε η Αλεπού.

Και τότε ακριβώς ακούστηκε η σάλπιγγα των κυνηγών και τα γαβγίσματα των σκύλων τους. Στην στιγμή, η Γάτα πήδηξε στο πιο κοντινό δέντρο και κρύφτηκε πίσω από κάτι κλαδιά.

”Αυτό είναι το κόλπο μου”, φώναξε η Γάτα στην Αλεπού. “Για να δούμε και κανένα από τα δικά σου τώρα!”

Η Αλεπού όντως είχε πολλά κόλπα υπόψιν της. Πιο να πρωτοδοκιμάσει όμως για να ξεφύγει από τους κυνηγούς; Έτρεχε δεξιά, αριστερά για να ξεφύγει από τους σκύλους. Πήγαινε μπρος πίσω για να μπερδέψει τα ίχνη της, έτρεχε σαν τρελή για να τους χάσει, έμπαινε σε λαγούμια και τρύπες για να κρυφτεί. Μάταια όμως. Δεν μπόρεσε να τους ξεφύγει και έτσι τα σκυλιά τελικά έπιασαν την πολυλογού και καυχησιάρα Αλεπού με τα πολλά της κόλπα.

Ηθικό Δίδαγμα

Η κοινή λογική πολλές φορές είναι καλύτερη από την πανουργία.